บทที่ 47 สิ่งที่ปิดบังไว้ III

‘มันไม่รู้เสียแล้ว ว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร’

‘คุณคงต้องเรียกเขามาปรามเสียบ้าง’ นายนิพนธ์เริ่มชี้แนะ

‘ฉันต้องจัดการมันอยู่แล้ว ไอ้หลานนรก!’

‘ผมสนับสนุนคุณวรรณีเต็มที่ อติคุณทำให้งานที่เรากำลังจะได้ลอยหายไปต่อหน้าต่อตา มันน่าเจ็บใจนัก’

‘อุตส่าห์เอานังอัยย์ใส่พานไปถวายถึงที่ เพราะรู้ดีว่าเอิร์ธมันคิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ